เฮนรี่ ได้เวลาแล้ว!
ฟองไหนนะที่ขยับ?
ฟองทางซ้ายนั่นไง
โอ้ เธอเป็นพ่อแล้ว
เธอก็เป็นแม่แล้ว
หืมม์?
เจ้าแสบตัวจ้อยเอ๊ย หวัดดี ลิบบี้
ลิบบี้?
หืมม์?
หวัดดี บัค
เขาตาเหมือนเธอ
ออกมานี่เลย เจ้าตัวนี้ซนแต่เกิด
โอ้โห ต้องออกมาตัวใหญ่แน่
หืมม์?
หวัดดี อาร์โล
ออกมาสิ
ดูเจ้าสิ
บัค!
นั่นภูผากรงเล็บ ส่วนนี่ไร่ของเรา
และพวกเราจะช่วยกันดูแลมันนะ
- อะไรเนี่ย! - เต็ม ๆ !
ลิบบี้!
เอาคืนได้แล้ว!
แม่คะ หนูรดน้ำเสร็จแล้ว
เก่งมาก ลิบบี้ บัค ไปทำงานต่อ
- อะไรเนี่ย? - ขอบใจนะ บัค
แต่ ฉัน ฉัน...
ลูกพร้อมแล้วล่ะ
ผมทำอย่างอื่นได้มั้ยแม่
- ไปเถอะไป - ได้ฮะ
ใครน่ะ?
โอ้ว เฮ้ ยูสทิซ
โอ้ ติดอยู่ใช่มั้ยตัวเล็ก
มาช่วยดึงออกให้ หลุดแล้วนะ
หวัดดี ไปสิ ไปหาพ่อของเธอ กับ...
แม่จ๋า!
แม่น้ำไม่ใช่อะไร ที่จะเล่นซนได้นะ อาร์โล
ระวังหน่อยสิ มีปัญหาอะไร
พ่อฮะ เฮนเรียตต้าเป็นตัวที่แย่สุดในเล้า
เมื่อวานนี้ลูกบอกว่าแฟรนขาด้วนแย่ที่สุด
แต่เค้ามีขาแค่ข้างเดียว
ลูกไม่ต้องชอบพวกมัน อาร์โล ลูกแค่ให้อาหารมัน
น่าจะได้ล่ะ
ทีนี้ก็กันไม่ให้พวกตะกละขี้ขโมย มาขโมยอาหารเรา
พ่อทำไซโลนี้ป้องกันจอมตะกละ ร้อยเปอร์เซนต์
ประทับรอยเท้าเลย เฮนรี่ เป็นเกียรติของเธอ
- ใช่ฮะพ่อ เอาเลย ประทับเลย! - ใช่
ให้แม่เค้าประทับก่อนเลย
ถ้าจะมีใครควรได้ประทับรอยเท้า ก็เค้าล่ะ
เธอประทับรอยเท้าสูงกว่าฉันเหรอ?
อะไร! เปล่า มันขึ้นกับว่ามองมุมไหน
มองมุมไหนเหรอ?
- อู้ว ๆ ทำด้วย เค้าแปะมั่ง - ฉัน ๆ ตาฉันนะ!
เอาล่ะหยุดก่อน มันไม่ง่ายอย่างงั้นหรอก
อยากฝากรอยเท้าต้องมีผลงาน โดยการทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
เพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา
สักวันทุกคนจะมีรอยเท้าของตัวเอง และพ่ออยากจะเห็นมันเร็ว ๆ
นั่นคือวิธีถางป่าของลูกนะ เก่งมากเลย บัค
เดี๋ยวเขาก็คิดออกเอง สบายมาก
เอาเลย บัค ฝากรอยเท้า
เก่งมากลูก
ลูกทำได้นะ ลิบบี้ อีกนิดเดียวเท่านั้น
- สวยงาม - ประทับรอยเท้าเลยลูก
อาร์โล
เดี๋ยวก็เก่งเอง
เอาละเจ้าพวกกระต๊าก ถึงเวลามากินซะ!
- อาร์โล - เหอ?
- มานี่ - บัค เกิดอะไรขึ้น?
ฉันมาช่วยนายเลี้ยงไก่ พวกมันมารุมฉัน
- นายไม่เป็นไรหรอก - บอกแม่นะ ฉันรักแม่
ฉันเห็นแสงขาว
จะไปหาคนช่วยนะ
- ดูหน้านายเข้าสิ - ฉันน่าจะเดาออก
- นายแกล้งฉันตลอดเลย - ฉันเหรอ
นายทำงานไม่ได้เรื่อง ทำทุกคนเสียงานด้วย
- นายมันตัวขี้ขลาด - บัค!
ฉันไม่ขี้ขลาดนะ ฉันจะมีรอยเท้าของฉัน
เหมือนกับนาย เหมือนลิบบี้ เหมือนทุก ๆ คน
แน่นอนลูกรัก ลูกแค่ต้องการเวลาอีกหน่อย
ช่างเถอะ ผมไม่ได้ต้องการ รอยเท้าโง่ ๆ หรอก
พ่อมีความคิดละ
อาร์โล อาร์โล ตื่นเถอะ
- เหอ? - มากับพ่อ
- เราจะไปไหนฮะ - เดี๋ยวก็เห็นเอง
โอเค เดินออกไปที่นั่นสิ
- ไปคนเดียวเหรอ - ไปเลย
พ่อฮะ พ่อฮะ
ใจเย็น สูดหายใจ
บางครั้ง เราต้องก้าวข้ามความกลัว
เพื่อเห็นความงามในอีกด้านหนึ่ง
ว้าว
พ่อมีงานใหม่ให้ลูกทำพรุ่งนี้
นั่นคือถ้าลูกยังอยาก มีรอยเท้าของตัวเอง
เจ้าพวกจอมตะกละ แอบเข้ารั้วกินอาหารเรา
พ่อเหลือทนกับมันแล้ว
ถ้ายังเป็นแบบนี้ เราจะไม่มีอาหารพอข้ามฤดูหนาว
ฉะนั้นลูกจึงต้องจับเจ้าตัวตะกละ
แล้วทีนี้เจ้าตะกละมันก็มา...
และนี่คือวิธีที่เจ้าจะจบงานนี้ซะ
เมื่อจอมตะกละโดนจัดการแล้ว
ลูกจะได้ฝากรอยเท้าบนไซโล ข้างรอยเท้าพ่อ
ผมจัดการเจ้าตะกละเอง มันไม่มีทางรอดแน่
แกมาทำอะไรตรงนี้ เจ้าแมลง?
ไปเลยนะ
หลบไปเลย ใบไม้ หลบไปเลย!
แกตายแน่ เจ้าตะกละ
โอเค แกไปได้แล้ว
จะทำอะไรล่ะ บอกให้ไป หนีไป!
ถอยไปนะ ไป! เหวอ!
อาร์โล!
ทำไมปล่อยมันไป
มันจะกัด... ตรงมาหาผม... มันขู่เสียงดุ แล้ว ๆ ...
ลูกมีหน้าที่ต้องทำ
ลูกต้องก้าวข้ามความกลัว อาร์โล ไม่งั้นอยู่แถวนี้ไม่รอดแน่
ตามมา
เราจะทำงานของลูกให้จบเดี๋ยวนี้
- ตรงนั้นเหรอ - ก้าวข้ามมา
พ่อฮะ ถ้าเราหลงทางล่ะ
ตราบใดที่เจ้าเจอแม่น้ำ เจ้าจะเจอทางกลับบ้าน
เจ้าเห็นอะไร
เอ่อ รอยเท้า
และมันจะถูกลบหาย เราต้องรีบเดิน
มันจะหายไปแล้ว
อาร์โล ตามพ่อมาสิ!
พ่อฮะ รอด้วย
อาร์โล บอกว่าให้รีบตามพ่อ...
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ อาร์โล พ่อขอโทษ
พ่อแค่อยากให้ลูกก้าวข้ามความกลัว
พ่อรู้ว่าลูกมีความกล้า
แต่ผมไม่เหมือนพ่อ
ลูกเหมือนพ่อ และเป็นมากกว่านั้น
พ่อคิดว่าเรามาไกลพอแล้ววันนี้
พายุเริ่มหนักขึ้น เรากลับบ้านดีกว่า
อาร์โล ไปเร็ว!
วิ่ง อาร์โล!
พ่อฮะ
พ่อฮะ พ่อฮะ พ่อฮะ
แม่ฮะ
ถ้าไม่เก็บเกี่ยวพืชผล ก่อนหิมะแรกจะตก
เราจะไม่มีอาหารกินหน้าหนาว
แม่รู้เราลำบากที่ขาดพ่อ แต่ลูกต้องทำมากกว่านี้ อาร์โล
ไม่ต้องห่วงนะแม่ ผมจะไม่ให้เราอดอยาก
ลูกชายคนดีของแม่
เหอ?
- แก - เหอ?
แกกล้ามากที่เข้ามานี่
มันเป็นความผิดแก
พ่อฉันคงไม่ตาย ถ้าไม่ใช่เพราะแก!
ช่วยด้วย!
แม่ฮะ แม่ฮะ
แม่ฮะ!
แม่จ๋า
แม่จ๋า!
แก!
ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งแต่แรกแล้ว
เป็นความผิดแกทั้งหมด ข้ามมานี่เลยนะ ข้ามมาเลย
ออกไปนะ ออกไป ถอยไป!
เออนะ วิ่งหนีไปเลย
นี่ที่ไหน? บ้านเราล่ะ?
โอ้
ตราบใดที่เจอแม่น้ำ เจ้าจะเจอทางกลับบ้าน
แกอีกแล้ว
ไปให้พ้นเลย
ฉันบอกให้แก.. ออกไป... ไกล ๆ... ฉัน
ฉันก็ยังจะฆ่าแกเหมือนเดิมนะ
แต่ก่อนจะฆ่า แกไปหามาอีกได้มั้ย
เอ่อ นี่ เอาแบบนี้ รู้มั้ย...
ไม่ หยุดนะ แกจะทำอะไร
เฮ้ เดี๋ยวสิ เอาเบอร์รี่มาอีกได้มั้ย
แกจะไปไหนล่ะ?
นึกแล้วเชียว ฉันต้องตายอยู่ที่นี่ก็เพราะแก
เฮ้ ๆ แกจะทำอะไร อย่า ๆ ๆ หยุดนะ
เฮ้ ๆ ไม่ หยุดนะ!
อู้วว
โอ๊ย ๆ หนอย เจ้านี่... กลับมานี่นะ!
เบอร์รี่!
เป็นอะไรเนี่ย? ก็มันอยู่นี่! เจ้าตะกละติงต๊อง
หวัดดี
เราเฝ้าดูเจ้าอยู่นะ
เรานึกว่าเจ้าจะตาย แต่กลับไม่ตาย
นายตัวเล็กนั่นปกป้องเจ้า
- ทำไม? - ไม่รู้สิ
ฉันจะกลับบ้าน รู้มั้ยภูผากรงเล็บอยู่ไกลมั้ย
ความคิดดี เราต้องการเขา
ทำไมเหรอ
เพราะว่าที่นี่น่ากลัวจะตาย
เขาปกป้องฉันได้ เหมือนเพื่อน ๆ ฉันไง
นี่คือฟิวรี่
เขาปกป้องฉันจากสัตว์ที่คืบคลานตอนกลางคืน
นี่คือเดสทรัคเตอร์
เธอปกป้องฉันจากยุงลาย
นี่ก็คือดรีมครัชเชอร์
เขาปกป้องฉัน จากการตกเป็นเป้าอันเหลือเชื่อ
แล้วนี่ก็เด็บบี้
ใช่ เราต้องการเขา
เขาชื่ออะไร?
ชื่อเหรอ? ฉันไม่รู้
ฮืมม งั้นฉันเข้าฌานคิดให้
ฮืมม...
ใครเรียกชื่อถูกได้ไป ฮืมม
เพชฌฆาต!
ฮืมม... อสูร!
ฮืมม... ฆ่าไม่นับ!
- ฮืมม... - กรับบี้
- สัปเหร่อเรียกพี่ - เอ่อ คูตตี้
- ฮืมมม ริดสีดวง - เอ่อ สเควิร์ต
- เอ่อ แฟรงค์ - สติ๊งกี้
- เจ้าบ้า - ฟังกี้
- ไวโอเล็ต - สไปค์
- จอมคลั่ง - สป๊อต
สป๊อต! มานี่ สป๊อต มานี่!
เขามีชื่อ แกสองคนผูกพันกันจริง
ดีแล้วล่ะ
เส้นทางไปภูผากรงเล็บ เจ้าตัวนั้นจะช่วยให้แกปลอดภัยได้
อย่าทำเขาหายล่ะ
ไม่ ๆ อย่าไปแย่งเขา เด็บบี้ อย่า ๆ ๆ เด็บบี้
เด็บบี้ หยุดนะ! แกไม่ทำอย่างนี้ซี่!
ไม่ ไม่ ไม่! กลับมา! เด็บบี้!
จะไปไหนล่ะ ฉันต้องกลับบ้านนะ
โอ๊ย!
สป๊อต ดูนี่
โว้ว
เหอ? เหอ?
ฉันคิด...
ฉันคิดถึงครอบครัวจัง
ครอบครัว
นั่นฉัน
นี่ลิบบี้
แล้วก็บัค
แล้วนี่ก็แม่
และ...
และพ่อฉัน
คือครอบครัว
เหอ?
นายไม่เข้าใจ ก็ช่างเหอะ
ใช่ นั่นครอบครัวของนาย
ฉันคิดถึงพ่อ
เราหยุดดีมั้ย
หยุดเถอะ!
อาร์โล ไป!
วิ่งไป อาร์โล!
แม่น้ำอยู่ไหน?
แม่น้ำอยู่ไหน
ฉันกลับบ้านไม่ได้แล้ว
ฉันจะไม่ได้กลับบ้าน
ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย
อ่า ไงเพื่อน บาดเจ็บรึเปล่า
เปล่า ไม่เจ็บฮะ
อ้อดี ดีนะที่ไม่เจ็บ
โคลด์ฟรอนท์ ดาวน์พัวร์ ไปบินหาคนเจ็บนะ
เดี๋ยว ผมหลงทาง อยากกลับบ้าน ภูผากรงเล็บ
ภูผากรง... อ๋อ แกหมายถึง ภูเขาที่มีสามยอด
ใช่!
ใช่ ๆ ฉันเคยไป แต่รู้มั้ยไอ้หนู
มันคนละทางกันเลย แต่ฉันรู้ทางนะ
ผมชื่ออาร์โล
ขอโทษทีเพียงแต่... ฉันเคยใช้ชื่อนั้นครั้งนึง
แต่นั่นมันก่อนที่ฉันจะไปตามพายุ
พายุเหรอ
พายุพัดฉันปลิวไป ฉันกลัวแทบตายเลยนะ
แต่พายุทำให้ฉันเหินฟ้าไปถึงสวรรค์
และฉันก็ไร้ซึ่งความกลัว!
หมายถึงบรรลุฌานเหรอ
ผิด! เหินฟ้าไปถึงสวรรค์
ฉันอยู่ที่จุดต่ำเตี้ย เข้าใจมั้ย
แล้วจู่ ๆ พายุก็พัดฉันขึ้นไปจุดที่สูงมาก
แล้วปล่อยฉันไว้ในระดับเหินฟ้าไปถึงสวรรค์
ว้าว
ใช่ ว้าว
นั่นคือตอนที่พายุให้ฉายาใหม่ฉัน ชื่อว่าไงนะ?
จ้าวพายุจัดให้!
จ้าวพายุจัดให้ ฉายาฉัน "ธันเดอร์แคลป"
ธันเดอร์แคลป ช่วยผมกลับบ้านได้มั้ย
เอ่อ ได้ ก็ได้มั้ง
แต่ก่อนอื่นเราต้องดูรอบ ๆ ก่อน
มักมีพวกนักเลงโตผ่านมา หลังพายุแรงรู้มั้ย
ธันเดอร์แคลป ฉันเจอใครบางคน ทางนี้เลย
รู้มั้ย นายช่วยเราได้นะเพื่อน
โว้ว เย้ เยี่ยมไปเลย
เหอ? หมาจิ้งจอก
อ๊ะ ไม่มีเจ้าของ ต้องขอบใจแก
รู้มั้ยฉันคิดว่าจะพักซักเดี๋ยว ขอบใจพายุสำหรับเนื้อมื้อนี้
คิดว่าแกซ่ากะข้าได้เรอะ
ข้าเคยเห็นดวงตาพายุมาแล้วนะ!
ข้าลืมไปแล้วว่าความกลัวคืออะไร!
ข้าไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น!
ไม่ ก็ไม่ได้ว่ากลัวนะ
เฮ้ จะไปไหนล่ะเพื่อน
ฉันเอ่อ... ฉันต้องกลับบ้านน่ะ
ฉันก็บอกว่าเราจะพาแกกลับบ้าน
เพื่อน แกมีเนื้อสัตว์มาด้วย
โอ้ ได้กลิ่นละ เนื้อนุ่มฉ่ำเยิ้ม
มันอยู่ที่ไหน?
เขาไปซ่อน ทางโน้นแน่ะ ที่ก้อนหินใหญ่
- จ้าวพายุจัดให้! - อย่า!
- สป๊อต! - จับมัน!
เฮ้ ช้า ๆ หน่อย ไม่มีที่ให้ซ่อนหรอก เจ้าพุงเหลือง
เอาเนื้อคืนเรามาซะดี ๆ
ช่วยด้วย ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
- เฮ้ ไม่เป็นไรนะ - ฮะ
ข้าเกลียดเจ้าพวกนั้น หลอกหากิน รังแกเด็กล่ะเก่งนัก
โอ้ว เจ้านี่มันน่ารักจริง ๆ
เขาชอบน้า
คิดดูสิ แรมซีย์ ขนาดหน้าเจ้าเหม็น ๆ นะ
แนช! เกรงใจกันมั่ง! นี่พื้นที่ส่วนตัวฉันนะ
ไม่ นั่นไม่ใช่พื้นที่ อย่างนี้สิคุมพื้นที่
แนช ลุกมาอย่างแกล้งกัน
เจ้าไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรที่นี่
ครับผม ไม่มี ผมจะกลับบ้านแต่หาแม่น้ำไม่เจอ
ได้โปรด แม่ต้องพึ่งผมนะฮะ
- ใจเย็น ๆ เจ้าหนู - รู้มั้ยว่าแม่น้ำไปทางไหน
แม่น้ำอะไร? แถวนี้มีแม่น้ำเยอะแยะ
ใกล้ภูผากรงเล็บ มันมีสามยอด
ไม่รู้จักน่ะสิ
เรากำลังจะลงใต้ไปแหล่งน้ำ
ไปกับเราสิ คนที่นั่นอาจช่วยได้
เราไม่มีเวลาเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
มีลองฮอร์นต้องไปล้อมจับ
พี่ชายคนเก่งของฉันทำสัตว์ทั้งฝูงหายไป ในวันเดียว
ฉันไม่ได้ทำหาย แรมซีย์
ต้องให้ฉันบอกเธอกี่ครั้งกัน? พวกมันแค่หลงทาง
เราต้องไปตามหาลองฮอร์น ช่วยแกไม่ได้ เจ้าหนู
เดี๋ยว แต่ถ้าเราช่วยคุณได้ล่ะ?
สป๊อตดมหาได้ทุกอย่าง ผมเห็นเขาทำได้
เขาจะหาลองฮอร์นเจอ
เฮ้
เอาเลย สป๊อต ดมให้เจอเลย
เก่งมาก สป๊อต
เขาเจออะไรแล้วล่ะ!
อึ้ย แหยะ
ไอ้หนู ถ้าตุกติกล่ะก็ ข้ากินแกไม่เหลือแน่
- เขาเจอฝูงแล้ว - วู้วี้! เจอแล้ว!
เดี๋ยว ลองฮอร์นมีขนเหรอ
โจรขโมยสัตว์
โจรเหรอ
เราต้องรีบไป
ไม่เห็นมีโจรเลย
มันอยู่ตรงนั้นแหละ
แหล่งน้ำนั้นอยู่ไกลแค่ไหนนะ?
- ฉันมีงานให้แกทำ - เรื่องงานผมไม่ค่อยเก่ง
ฉันอยากให้แกด้อม ๆ แอบลอดเดินข้ามไป
อย่าให้ไอ้เขายาวมันเห็น ร้องเสียงดัง
เฮให้มันตกใจวิ่งหนี
ทีนี้เราตัดหน้าแล้วตวัดมันกลับ
อะไรนะ?
เขาให้แกไปที่หินก้อนนั้นแล้วร้องดัง ๆ
แล้วใครอยู่ตรงนั้น?
พอมันย่างสามขุมหาแก แกปักหลักนะ อย่าขยับ
อย่าขยับ? ถ้ามันมีกรงเล็บกับเขี้ยวล่ะ?
อย่าไปคิดมากสิ
หวัดดี
- มาทำอะไร เจ้าหนู - เปล่านะ
เปล่าเหรอ แล้วแกชื่ออะไรล่ะ?
เอ่อ อา-อา-อาร์โล
แหม อะ-อะ-อาร์โล ท่าแกไม่เหมือนเปล่าทำนะ
แกดูแล้วเหมือนมันทำอะไร เลอร์ลีน
โธ่ บับบ้าห์ ถามฉันสิ ถามฉันว่าพวกเขาทำอะไร
เพอร์วิส หุบปากซะ!
ฉันว่ามันบุกรุกเข้ามา
แล้วเราทำยังไงกับพวกบุกรุก? บอกมัน เอิร์ล
เราฆ่ามัน!
แกโดนแน่!
แนช ฝูงสัตว์! ย๊า! ย๊า!
ย๊า! วิ่งควบไป เร็วเข้า วิ่งควบไป ไปเร็ว
ระวัง!
จะไม่มีใครขโมยลองฮอร์นของเรา!
ใครดี ใครได้
ยี้ฮ่า!
ออกมาเถอะนะ แม่อยากจะเล่นกับหนู
ข้ารู้แกอยู่ตรงนั้น ข้าได้กลิ่นแก
โอ้
บ้าเอ๊ย ฟันซี่โปรดของฉันด้วย!
สาแก่ใจข้านัก ถ้าได้ฆ่าแก!
เร็วเข้า เราต้องต้อนฝูงไปจากที่นี่
ย๊า! ไปกันเรา!
เจ้านี่น่ารักนะ
แกกับเจ้าตัวเล็กกล้ามากนะวันนี้
เราใช้ประโยชน์จากมันได้ มาแลกกันมั้ย?
เอาฮาร์โมนิก้าแลกกับตัวเขา
ขอบคุณ แต่สป๊อตไม่ใช่ของแลก
มานี่สป๊อต มานี่
เสียเองนะ
นั่นล่ะของดี มีแผลเป็นคือแมนแท้
นั่นเด็ก ๆ นะ ต้องดูนี่! ฉันบังเอิญป๊ะกับสเตโก้ห้าว 15 ตัว
ทุกตัวใหญ่กว่าฉัน แล้วก็โหดกว่าฉัน
แล้วเป็นไง?
ก็สู้มันน่ะสิ ชนะด้วยนะ
เจ้าตัวหนึ่งเอาหนามที่หาง แทงขาฉันแล้วกระชาก
- โว้ว - เนื้อตายมาถึงวันนี้
มันก็ดีนี่นาตอนนายเตะขี้วัวก็...
เค้าอิจฉาฉัน
อิจฉา? เฮอะ!
มีครั้งหนึ่งฝูงลองฮอร์น แตกตื่นวิ่งมาหาฉัน
แต่หางฉันติดอยู่ในซอกหินเอาไม่ออก
ฉันต้องตายแน่ ฉันเลยกัดมันขาดหนีมา!
ใครทำแบบนั้น? ไม่มีใครทำหรอก ติ๊งต๊อง!
ตลกหน้าตายดูไม่ออกเลยนะ
บุทช์ แผลเป็นคุณได้มายังไง?
ฉันไม่รู้ว่าแกโตพอจะฟังได้รึยัง
ผมฟังได้ฮะ
- ใช่เลย พ่อต้องเล่านะ - เรื่องนี้มันส์มาก
ใต้ร่มเงาอากาศยังร้อนร้อยองศา
ข้าเดินย่ำห้าวันไม่มีน้ำกิน
แล้วข้าก็เห็น บึงน้ำขนาดย่อม
ข้าก้มลงไปหวังดื่มกิน
จระเข้สามตัวโผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำ
มีตัวหนึ่งกัดข้าเข้าที่หน้า
ไม่มีทางเลยที่ข้าจะรอดปากมัน เว้นแต่เพียงว่า...
ข้ายังไม่พร้อมจะตายวันนั้น
ข้ากัดไอ้เข้ตัวนึงขาดครึ่ง หางฟาดอีกตัว
และเจ้าตัวสุดท้าย
ข้าจับกดไอ้เข้สำลักเลือดข้า!
- โว้ว - โหดซะ!
ดู ดู ขนลุกซู่ซ่าทุกทีเลย
รักเรื่องนี้ที่สุด อวดของที่ระลึกเลยป๋า
เท่ล้ำมั้ยล่ะ?
- ขอลองแตะได้มั้ยคราวนี้ - ไม่
ถ้าพ่ออยู่พวกคุณต้องชอบเขา
เขาไม่เคยกลัวอะไรเลย
ผมก็เลิกกลัวมันแล้ว!
ใครว่าฉันไม่กลัวล่ะ?
แต่คุณเล่นไอ้เข้กระจุย
แล้วฉันก็กลัวที่สู้กับมัน
ถ้าเราไม่กลัวโดนไอ้เข้งับหน้าฉีก
แกจะไม่รอด ฟังนะไอ้หนู
เราไม่ลบล้างความกลัว มันคือธรรมชาติ
เราอาจเอาชนะหรือวิ่งหนีมัน แต่สลัดมันทิ้งไม่ได้
เราจะค้นพบตัวเองอย่างแท้จริง
หิมะตกแล้ว
ปีนี้มาเร็วจัง
และผมต้องกลับบ้านหาแม่
เราจะพาแกไปที่แหล่งน้ำนะ
สัญญาเป็นสัญญา พอฟ้าสาง เราไป
- หน้าลุย! - ไป!
เฮ้ไอ้หนู ไปดักหน้า อย่าให้พวกลองฮอร์นแตกฝูง
นั่นไงล่ะ
ภูผากรงเล็บ! ถึงบ้านแล้ว!
ย้าฮู่! เราต้องต้อนฝูงสัตว์ลงใต้
แกรีบกลับไปหาแม่เลยนะ อย่าเถลไถลอีกล่ะ
ขอบคุณ! ขอบคุณจริง ๆ ที่ช่วยผม!
แกอยู่ได้แน่ แกเป็นเด็กแกร่ง
วู้ฮู่!
ใกล้แล้วล่ะ เกือบถึงแล้ว สป๊อต
เราต้องกลับบ้านนะ
นายจะต้องชอบนะ สป๊อต
นายจะมีห้องอุ่นนอนสบายในกระท่อม นอนข้างฉันเลย
แล้วมีข้าวโพดให้นายกิน
มีที่โล่งกว้างให้วิ่งเล่น
ไร่ฉันก็เหมือนไร่นาย
เราทุกคนจะช่วยกันดูแลนะ
ฉันไม่กล้า
ไม่!
สป๊อต
สป๊อต!
สป๊อต
ไม่นะ สป๊อต
พ่อจ๋า
พ่อยังอยู่เหรอ ไม่อยากเชื่อเลย พ่อจริง ๆ
เพื่อนผม สป๊อต!
เขาช่วยผม ตอนนี้เขามีอันตราย
เราต้องกลับไปนะ
พ่อฮะ หยุดสิ!
หยุดสิ!
พ่อฮะ?
พ่อไม่ได้มาจริง
ผมกลัว
แต่สป๊อตรอผมอยู่
ผมโทษเขาที่ทำให้พ่อตาย แต่มันไม่ใช่ความผิดเขา
ผมต้องกลับไปช่วยเขา
เพราะว่าผมรักเขา
พ่อรู้ลูกมีความกล้า
ลูกคือพ่อ และเป็นมากกว่านั้น
ลูกไปช่วยเจ้าตัวน้อยนั่นเถอะ
ถอยไป!
ดูสิ ใครยกระดับมา?
เล่นงานมัน!
สป๊อต
สป๊อต!
จ้าวพายุจัดให้
สป๊อต!
เหอ?
ถึงบ้านเราแล้ว สป๊อต
เฮนรี่?
อาร์โล